Beyaz Gemi & YaÄŸmur Adam
beyaz gemi!
yarı solgun bıraktık hayatın ellerini.
beyaz gemi!
açıklara gönderdik kimsesiz hayallerimizi.
anaforlarda bıraktık aldanışlarımızı.
her cephesinde savaştık hayatın
ağır yaralı kimliklerimizi esir aldı tutkularımız.
beyaz gemi!
eksik yazıldı anılarımız tarihe;
her sabah yolcu ettik bir martıyı.
her gece bir çığlık böldü uykumuzu;
her gece biraz daha yaklaştı sahile
bir yangına karıştı yakarışlarımız
kayıp bir şehri ararken....!
*****************************
yaÄŸmur adam
sessizliğinde sakladın haykırışlarını
Ve yoktun silinirken tuşların
susuyordun
sadece susuyordun
kelimeleri yakmıştın şubatı yaşarken
sonun buydu belki de.
gözlerin
bir savaşın masum çocuğu
biliyordun ve yenilmiÅŸtin
ezik düşlerin saplanmıştı sırtına
kanayan bir söz
kanatır, kandırır, kaplar mavini
bir çizgi kopar defterinden
fırtınalar yaklaşır silinirken benliğin
hatırlarsın belki de
çok geç olmadan
ama vakit gelmiÅŸtir
yelkovanlar yetişemez akışına
bir damla kan halinde düşersin hayatın tualine
susarsın
Osman AÇIL (Edebiyat Öğretmeni)
tturkce [@] gmail.com
Eger yaziyi begendiyseniz bir yorum yazin veya üye olun ve daha sonraki yazilardan ilk sizin haberiniz olsun.
çok güzel şiirler.
hocam şiirleriniz postmodernizmi anımsatıyor. hayatın med cezirleri daha nasıl anlatılsın ki?